دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مطالعه و کاربرد سرمایه فکری در ارزیابی عملکرد مالی دربورس ایران 

قسمتی از متن پایان نامه :

 

2 دارایی های نامشهود

از اواسط قرن بیستم میلادی محققان و اقتصاددانان بسیاری کوشش کردند تا توجه سازمان ها را به اتخاذ رویکرد جدید در حوزه ی کسب وکار جلب کنند . بنیان این رویکرد براساس این پژوهش استوار می باشد که در هر سازمان امتیازات ، قابلیت ها و منابع منحصر به فرد و متمایز از سایر سازمان ها هست که اساس این منابع بر یکپارچگی و تراکم استوار می باشد .

در واقع این منابع به راحتی قابل افزایش و یا تفکیک نیستند-. از این رو بایستی سازمان ها توانایی و قدرت شناسایی ، به کارگیری و مدیریت این منابع و در نهایت عملیات و ایجاد ارزش برپایه این منابع را به دست آوردند. براساس در نظر داشتن رویکرد اخیر ، شناسایی تمامی منابع و ظرفیت های سازمانی ، و قابلیت اکتساب این منابع به محور یکی از مهمترین توجهات علمی در حوزه مفاهیم سازمانی تبدیل گردید. کوشش های صورت گرفته که به نوعی با حوزه ی شناسایی دارایی های نامشهود سازمان ، طبقه بندی و سنجش آن ها مرتبط می باشد را می توان بر سه دسته تاریخی عمده تقسیم بندی نمود :

دسته ی اول نظریه پردازان و پژوهش گران که این دارایی ها را از خلال در نظر داشتن منابع و سرمایه انسانی سازمان مورد مطالعه قرارداده اند. ریشه اصلی این دسته از مطالعات به بنیان های نظری و نتایج مطالعه های بسیار تاریخی تر ، از حدود 1691 میلادی و کوشش های ویلیام پتی[1] در محاسبه ی نیروی کار در ثروت ملی به عنوان اولین قدم ها در محاسبه ی ارزش سرمایه انسانی ، باز می گردد. در ادامه مطالعه های آدام اسمیت[2] در سال 1776 میلادی بر روی نیروی کار و ارزش سرمایه ی انسانی و تحقیقات تکمیلی ویلیام فارر[3] در سال 1853 میلادی برای توسعه روشی به مقصود ارزش گذاری سرمایه ی انسانی سازمان نیز به تقویت این رویکرد انجامید. تا این که در قرن بیستم، در نظر داشتن مدل های هزینه گذاری و حسابداری منابع انسانی که به سرمایه انسانی در قالب یکی از عمده ترین مولفه های سرمایه ی فکری در سازمان نگریسته شده می باشد، پدیدار گردند.

دسته ی دوم نظریه پردازان و پژوهش گران، به مفهوم آفرینی سرمایه ی فکری و مطالعه تأثیر و اهمیت مالکیت فکری در سازمان تمرکز نموده اند. نخستین توجهات به مفهوم سرمایه ی فکری به سال 1962 میلادی و مطالعات فریتز مچلاپ[4] باز می گردد. اما به لحاظ تاریخی ابداع عبارت سرمایه ی فکری به سال 1969 میلادی و به اقتصادانی به نام جان کنت گالبرایس[5] نسبت داده می گردد. با این تفاصیل تنها از دهه ی هشتاد میلادی بود که بر گستردگی توجهات علمی به سرمایه ی فکری افزوده گردید. در نظر داشتن سرمایه ی فکری سازمان در قالب تاکید بر توسعه سرمایه ی سازمانی ، سرمایه ی اجتماعی ، سرمایه ی انسانی ، سرمایه ی دانشی و اطلاعاتی ، سرمایه مشتری ، سرمایه ی ارتباط ای ، سرمایه ی نوآوری و مفاهیم دیگر ، امروزه به یکی از مهمترین حوزه های مطالعاتی مدیریت اقتصاد سازمان و کسب و کار تبدیل شده می باشد.

در این راستا چارچوب های مختلف تعریف و طبقه بندی سرمایه ی فکری توسط نظریه پردازان و پژوهش گران مختلف مطرح شده می باشد و متناسب با هر یک از چارچوب ها، مدل های سنجش معرفی گردیده می باشد.

دسته سوم نظریه پردازان و پژوهش گران، به لحاظ تاریخی بیشتر از نقطه نظر حسابداری و به خصوص حسابداری مالی به مبحث دارایی های نامشهود سازمان پرداخته اند. این تحقیقات بیشتر معطوف به مطالعه تاثیرات اقتصادی برندها و امتیازات انحصاری سازمان ها در تولید ارزش و به تبع آن محاسبه ی ارزش آن در ترازنامه های مالی بوده می باشد. یکی از موثرترین کوشش ها در حوزه ی سازمانی، تصمیم شرکتهای انگلیسی رنک هاویس مک دوگال[6] و گرند متروپولیتن[7] در دهه ی هشتاد میلادی در محاسبه ارزش برند سازمانی در قالب رویه هایی برای محاسبه ی ارزش نام وامتیازات تجاری انحصاری در سامانه حسابداری می باشد. این امر توانست دریچه ای فراگیر برای پذیرش این داشته ها به عنوان دارایی های نامشهود در قالب رویه های حسابداری بگشاید. هر چند در بعضی از سازمان های پیشرو، محاسبه ی ارزش نام تجاری در قالب ترازنامه های مالی صورت گرفته می باشد، اما از آنجایی که این اتفاق موضوعی فراگیر نبوده و از سویی دیگر بر پایه ی اسلوب مشترک انجام نمی گرفته می باشد، باور نظریه پردازان و پژوهش گران برآن می باشد که در نظر داشتن این موضوع از دهه ی هشتاد میلادی رسمیت همه جانبه به خود گرفته می باشد.

[1]  – Petty William,1691

[2]  – Smith Adam,1776

[3]  – Farr William,1853

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[4]  – Machlup Fritz ,1962

[5]  – Galbraith John Kenneth,1969

[6]  – Rank Hovis McDougall.

[7]  – Grand Metropolitan.

 

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

اهداف پژوهش

هدف اصلی این مقاله , مطالعه تاثیر سرمایه فکری بر سود خالص شرکتهاست  و مطالعه این قضیه که آیا بین سرمایه فکری و سود خالص شرکتها ارتباط مستقیمی هست یا نه .

هدف ازین پژوهش آگاه کردن سرمایه گذاران و سهامداران از تاثیر گذاری سرمایه های فکری در اندازه سود شرکت می باشد . سهامداران بایستی بدانند که سرمایه فکری ونیروی انسانی تنها منابعی هستند که نقطه پایانی در مورد بهره وری آنها وجود ندارد و بهره گیری مطلوب از آنها می تواند منجر به افزایش سود گردد .

سرمایه فکری به عنوان شاخصی خارج از صورتهای مالی می تواند یکی از شاخص های مهم در تصمیم گیری سرمایه گذاران در بورس اوراق بهادار تهران مد نظر قرارگیرد .

مهمترین اهداف انجام این پژوهش را می توان به صورت زیر اختصار نمود :

  • شناخت انواع داراییهای نامشهود ، طبقه بندی آنها و روشهای اندازه گیری آنها
  • مطالعه ارتباط سرمایه فکری با عملکرد مالی
  • اطلاع از وضعیت (نسبی) این سرمایه های فکری
  • ارائه راهکارها و پیشنهادات لازم برای بهبود سطح این سرمایه های فکری

پایان نامه