عنوان کامل پایان نامه :

 مطالعه ارتباط بین نسبت های فعالیت و اندازه افشای اطلاعات در صورت های مالی

قسمتی از متن پایان نامه :

اظهار مسأله پژوهش

در دهه‌های اخیر، کفایت افشاء[1] و شفافیت[2] گزارشگری تأثیرات مهمی بر استراتژیهای سرمایه‌گذاران داشته می باشد. امروزه توسعه اقتصادی بر پایه دسترسی به منابع مالی برای سرمایه‌گذاران استوار می باشد. افزایش روزافزون تحقیقات در این حوزه نشان می‌دهد که کیفیت اطلاعات مالی شرکتها جزو عوامل اساسی تأثیرگذار بر تصمیمات سرمایه‌گذاران می‌باشد. تصمیم سرمایه‌گذاران درخصوص سرمایه‌گذاری، به نوبه خود به وجود گزارشگری مالی مناسب بستگی دارد. گزارشگری مالی تخصیص منابع سرمایه در یک شرکت تجاری و قابلیت سوددهی آن را افشاء می‌نماید، پس افشای کامل اطلاعات مالی برای بهره گیری‌کنندگان از صورتهای مالی، امری ضروری بشمار می‌رود، ضمن آنکه عدم افشای کامل اطلاعات در گزارشهای مالی گمراهی بهره گیری‌کنندگان را در پی خواهد داشت. بدیهی می باشد اصل افشاء بعنوان یکی از اصول حسابداری، کلیه واقعیتهای بااهمیت و مربوط در ارتباط با رویدادها و فعالیتهای تجاری را اظهار می‌نماید. افشای کافی، افشای مناسب و افشای کامل، اصطلاحاتی می باشد که در کتب و مقالات حسابداری و حسابرسی برای توصیف افشا مورد بهره گیری قرار گرفته‌اند، اما متداولترین نظریه درخصوص افشاء، افشای کافی می‌باشد که حاکی از حداقل افشای مورد نیاز می باشد. افشای مناسب بر برخورد یکسان با کلیه بهره گیری‌کنندگان بالقوه درخصوص افشای اطلاعات مالی دلالت می‌نماید. ارائه کلیه اطلاعات به گونه‌ای که تصویر کاملی از فعالیتها و رویدادهای مالی واحد تجاری را اظهار نماید حاکی از افشای کامل می‌باشد. اگرچه ضروری می باشد صورتهای مالی بنحو کافی افشاء گردد اما نباید حاوی اطلاعات بیش از حد و بی‌اهمیت باشد زیرا ممکن می باشد توجه بهره گیری‌کنندگان صورتهای مالی به اطلاعات جزئی و کم‌اهمیت معطوف و درنتیجه رویدادها و عملیات بااهمیت نادیده گرفته گردد(عالی ور، 1375،104)3.

اگرچه افشای کافی در گزارشهای سالانه تأثیر اساسی در تصمیم‌گیریهای صحیح و آگاهانه گروههای مختلف بخصوص سرمایه‌گذاران دارد. اما تحقیقات انجام شده در کشورهای مختلف بعضاً نشان داده می باشد که واحدهای اقتصادی بدون فشارهای دولت و الزامات قانونی و حرفه‌ای، تمایلی به افشای کافی اطلاعات مالی ندارند. در این راستا، قانون جدید بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذرماه 1384 نیز با توجه بسیار به مباحث افشا کافی، شفافیت و اطلاع رسانی همراه بوده به گونه ای که فصل پنجم این قانون مشتمل بر 6 ماده و دو تبصره به اطلاع رسانی در بازارهای اولیه و ثانویه اختصاص یافته می باشد. لذا مساله اساسی این پژوهش، مطالعه ارتباط بین اندازه افشاء در صورتهای مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با نسبتهای متداول فعالیت (شاخصهای بهره گیری از داراییها) می‌باشد.

در این پژوهش، باتوجه به موضوع آن که “مطالعه ارتباط نسبتهای فعالیت[3] شرکتها با سطح افشای اطلاعات در صورتهای مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران” می باشد کوشش می گردد تا ارتباط بین اندازه افشاء در گزارشگری مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با متداولترین نسبتهای فعالیت (شاخصهای بهره گیری از داراییها[4]) یعنی نسبت فروش به سرمایه در گردش[5]، نسبت فروش به داراییهای ثابت[6] ، نسبت فروش به کل داراییها[7] و نسبت فروش به حقوق صاحبان سهام[8] (ارزش ویژه) مورد مطالعه قرار گیرد.

[1].   Disclosure

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[2]  . Transparency

[3] .  Activity Ratios

[4]  . Assets Utilization Measurements

[5]  . Sales to Working Capital Ratio

[6]  . Sales to Fixed Assets Ratio

[7]  . Sales to Total Assets Ratio

[8]  . Sales to Equity Ratio

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

1 اهداف پژوهش

هدف اصلی در این پژوهش کمک به تدوین استانداردهای افشا در ایران باتوجه به ویژگیهای نسبت فعالیت شرکتها می‌باشد زیرا اگر بین نسبتهایی که در بالا تصریح گردید با افشای کافی در صورتهای مالی ارتباط سیستماتیک وجود داشته باشد، می‌توان نتیجه گرفت که تفاوت در اندازه افشا در صورتهای مالی سالانه، ناشی از تفاوت در نسبتهای فعالیت (شاخصهای بکارگیری داراییها) شرکتها می باشد. از این رو در تدوین استانداردهای حسابداری بایستی افشا  لحاظ گردد. از طرفی بهره گیری‌کنندگان از صورتهای مالی تمایل دارند به اطلاعات صورتهای مالی بنا بر اصل افشا یعنی حداقل افشاهای مورد نیاز (افشای کافی) دسترسی داشته باشند. چه معیاری می‌تواند مبنای اندازه افشای کافی در صورتهای مالی باشد؟ آیا متغیرهای مختلف برای برآورد سطح افشا توانایی یکسانی دارند؟ و آیا یکی از آنها نسبت به سایر متغیرها برتری فاحشی دارد؟

با در نظر داشتن مطالب پیش گفته در این پژوهش 4 هدف اصلی را در نظر گرفته‌ایم که به تبیین ذیل‌اند:

  • آیا نسبت فروش به سرمایه در گردش با سطح افشای کافی صورتهای مالی ارتباط معناداری دارد؟
  • آیا نسبت فروش به داراییهای ثابت با سطح افشای کافی صورتهای مالی ارتباط معناداری دارد؟
  • آیا نسبت فروش به کل داراییها با سطح افشای کافی صورتهای مالی ارتباط معناداری دارد؟
  • آیا نسبت فروش به حقوق صاحبان سهام با سطح افشای کافی صورتهای مالی ارتباط معناداری دارد؟

پایان نامه مطالعه ارتباط بین نسبت های فعالیت و اندازه افشای اطلاعات در صورت های مالی

پایان نامه مطالعه ارتباط بین نسبت های فعالیت و اندازه افشای اطلاعات در صورت های مالی

پایان نامه - تز - رشته حسابداری